عصرسبزجوانی

مطالب علمی تخصصی از فناوری اطلاعات و دنیای IT *** مطالب عمومی و دانستنیهای خواندنی

عصرسبزجوانی

مطالب علمی تخصصی از فناوری اطلاعات و دنیای IT *** مطالب عمومی و دانستنیهای خواندنی

عصرسبزجوانی

سلام
محمدفیروزیان هستم کارشناس تجارت الکترونیک ( I T ).
امیدوارم مطالب مورد استفاده و مفیدباشد.
نظرات وپیشنهادات شما قطعا زمینه ساز پیشرفت بیشتر خواهد بود منتظر نظرات وپیشنهاد ویا انتقاد شما همیشه هستم.
درباکس ذیل می توانیداین وبلاگ را دنبال کنیدتا ازآخرین بروزرسانی مطلع شوید.

پایدارباشید

۵ مطلب با موضوع «یاداشت» ثبت شده است

به بهانه سالروز آغاز به کار نخستین تاکسی زرد جهان در نیویورک

حوالی یکی از عصرهای تابستان، بارانِ آتش کمی کندتر شده، با این همه گویی شهر درون جامه خود به اندازه کافی پخته شده است. کنار خیابان و در یک ایستگاه تاکسی، همهمه رانندگان فضا را پر کرده است. در یک گوشه، مسافرانِ منتظر و در گوشه ای دیگر تاکسی های منتظر، تشکیل صف داده اند. رانندگان در سویی با مایه گذاشتن از حنجره شان در حال پر کردن ماشین خود هستند؛ ماشینی که مسافران درونش مثل ماهی های لیز چند دقیقه ای بیشتر در کف نمی مانند و با وجود گرما و پختگی شهر، ممکن است بعد از چند دقیقه انتظار عطای سفر با تاکسی را به لقایش ببخشند.
    درون تاکسی به اندازه شهر و شاید حتی بیش از آن پخته و برافروخته شده است، برگ های زرد در کنار خیابان ریخته اند گویی پاییز، تابستان را تسخیر کرده است. چهره خسته راننده، ذهن آدم را به سالیان دور پرتاب می کند؛ دورتر از حضور پژوهای سفید و نارنجی و حتی باز هم دورتر از حضور پیکان های نارنجی رنگ. چهره راننده خسته تر از آن است که بشود جرات کردو از اوپرسیدکه درباره رویدادامروز چیزی می داندیاخیر.
    خیابان های تفتیده زیر چرخ های ماشین نیز چیزی نمی دانند، چرا که آنها هم از همان اول، تاکسی ها را به رنگ زرد دیده اند. موضوع برای دنیایی متفاوت است. این را ساختمان کلنگی در حال تخریبی که حدود صد و چند سال سن دارد، می گوید. از آن ساختمان هایی که صاحبش سالی یک دوبار فرنگ می رفته و احتمالاً داستان را از میان نقل خاطرات صاحبش شنیده و حالا بند به بند نقل می کند که: در چنین روزی به سال 1907 در نیویورک تصمیم بر آن شد تا نسل جدید تاکسی هایی را که از آلمان وارد شده بودند به رنگ زرد درآورند تا بهتر شناخته شوند؛ حرکتی که بسرعت جهانی شد.
    آفتاب غروب کرده، خیابان ها خلوت تر شده و نسیمی خنک آرام آرام شهر را در می نوردد. حتی کارگران از ادامه تخریب ساختمان کلنگی دست کشیده اند اما احتمالاً هنوز هم تاکسی های شهر راز زرد شدنشان را نمی دانند.
  • mohammad firoozian

نوجـوانی به وقت امــروز !

ده، بیست، سی، چهل، پنجاه، شصت، هفتاد، هشتاد... ! نوبتی هم که باشد، دیگر نوبت نوجوانی کردن شما دهه هشتادی هاست! دوره نوجوانیِ دهه شصتی ها خیلی وقت است گذشته و هفتادی ها را هم دیگر به زور و اغماض می توانیم نوجوان بدانیم و جزو جوانانِ سرزمین‌مان به حساب می آیند. اما امروز، 21 مرداد و 12 آگوست که در تقویم جهانی، «روز نوجـوان» نام گرفته، روزی است متعلق به متولدین اوایل دهه هشتاد. چند سالی است که سازمان ملل متحد، روزی را برای پرداختن آنها در نظر گرفته و هر سال یکی از مسائل مهم مربوط به نوجوانان را به عنوان موضوع روز جهانی نوجوان مطرح می کند. ما هم به همین بهانه،  امروز را به مرور حال و هوا و تفاوت‌های بامزه و معنادار نوجوانانِ سه نسل ایران اختصاص دادیم. راستش ما دهه شصتی ها وقتی دهه هشتادی‌ها را می بینیم، کرک و پرمان می ریزد! نه این که عجیب باشید، جالبید. روی همین حساب شاید مقایسه حال و هوای نوجوانان سه نسلِ مختلف کشورمان، بامزه و خواندنی باشد. خوبی موضوع هم این است که تقریبا هر سه نسل، تفاوت‌های نوجوانی شان با دیگر نسل‌ها را دوست دارند و هر کدام  با اعتماد به نفس در مورد نسل خودشان حرف می زنند.

اگر نوجوانید، روزتان مبارک و چه نوجوان هستید، چه نیستید، پرونده امروز را از دست ندهید

سه پست زیررا بخونید :)

  • mohammad firoozian

اولین روز بارانی را به خاطر داری؟ 
غافلگیر شدیم
چتر نداشتیم
خندیدیم
دویدیم
و
به شالاپ شلوپ های گل آلود عشق ورزیدیم 
دومین روز بارانی چطور؟
پیش بینی اش را کرده بودی
چتر آورده بودی
و من غافلگیر شدم

سعی می کردی من خیس نشوم
و شانه سمت چپ تو کاملا خیس بود 
و سومین روز چطور؟
گفتی سرت درد می کند و حوصله نداری سرما بخوری
چتر را کامل بالای سر خودت گرفتی و شانه راست من کاملا خیس شد
.
و
و
و
و
چند روز پیش را چطور؟
به خاطر داری؟
که با یک چتر اضافه آمدی
و مجبور بودیم برای اینکه پین های چتر توی چش و چالمان نرود دو قدم از هم دورتر راه برویم
.
.
.
فردا دیگر برای قدم زدن نمی آیم
تنها برو

دکترعلی شریعتی

  • mohammad firoozian

تصور کنید که قرار است برای چند روزی به تنهایی و به دور از بقیه مردم و دوستان خود و در محیطی ایزوله زندگی کنید. ممکن است در این محیط امکانات رفاهی و تفریحی فراوانی نیز برای شما فراهم شده باشد. یک خانه بزرگ و مجلل که در آن به کتاب‌های گوناگون، سریال‌ها و فیلم‌های فراوان و هیجان انگیز، کنسول‌های بازی مختلف در کنار آخرین نسخه از بازی‌های روز و... دسترسی دارید! شاید در نگاه اول زندگی در چنین مکانی (حتی در صورتی که تنها باشیم) جذاب به نظر برسد.
اما خواه و ناخواه پس از گذشت چند روزی، احساس نیازی در شما پدیدار خواهد شد که هیچ‌کدام از این سرگرمی‌ها قادر به رفع کردن آن نخواهند بود. این احساس چیزی نیست به جز نیاز به برقراری ارتباط با دیگران. انسان‌ها از اولین روزهای آفرینش به دنبال راه‌هایی برای برقراری ارتباط با یکدیگر بودند. این مسئله با آغاز تکلم و ایجاد زبان و خط به مرحله جدیدی از روند تکامل خود رسید. با پراکندگی انسان‌ها در نقاط مختلف این کره خاکی برقراری ارتباط از راه دور با مشکلات متعددی همراه شد، تا این که بالاخره پیشرفت‌های فناوری راه حل مناسبی برای حل این مشکل به وجود آورد و با پیشرفت سیر تکامل فناوری و ارتباطات، شبکه‌های اجتماعی کم کم راه خود را به زندگی مردم باز کردند.
امروزه شبکه‌های اجتماعی خواسته و ناخواسته به جزء تفکیک ناپذیری از زندگی همه ما تبدیل شده‌اند. به طوری که مقاومت در برابر استفاده از آن‌ها به نوعی خودزنی شباهت دارد! شبکه‌های اجتماعی مرز‌های زمانی و جغرافیایی را از میان برداشته‌اند و ارتباطات را بی‌نهایت آسان‌تر ساخته‌اند. به طوری که در برخی از کشورها نظیر کانادا، دولت اطلاع‌رسانی‌های شخصی افراد را از طریق فیسبوک به اطلاع شهروندانش می‌رساند. همچنین اطلاع‌رسانی وسیع و سریع به واسطه این شبکه‌ها،تاثیرات سیاسی،اجتماعی زیادی را در نقاط مختلف جهان داشته است. اما با گذشت چندین سال از حضور پر رنگ این فناوری، اکنون چنین به نظر می‌رسد که مضرات ناشی از استفاده ناصحیح از این شبکه‌ها در حال پیشی گرفتن از مزایای آن هستند! با وجود افزایش قلمرو ارتباطات و آشنایی با افراد جدید، برخی از کاربران این شبکه‌ها روز‌به‌روز خود را تنها‌تر از گذشته می‌یابند و از لحاظ روانی افسرده‌تر می‌شوند.

دلیل این اتفاق چیست؟

  • mohammad firoozian
dars=p 
با مقایسه طرح جدید اینترنتِ در نظر گرفته شده برای کاربران ایرانی با بسته‌های مرسوم در برخی کشورهای جهان ،به نکات قابل تاملی می رسیم. به عنوان مثال در کشور همسایه‌ ترکیه سرویس‌های متعددی عرضه می‌شود که محدودیت حجمی آن ها در کمترین حالت برای سرعت ۸ مگابیت بر ثانیه ۵۰ گیگابایت در ماه است و با ۹۹ هزار تومان در ماه می‌توان اشتراک یک سرویس نامحدودِ ۲۵ مگابیتی را تهیه کرد، در حالی که سرویس مشابه ۲۰ مگابیتی در ایران بر اساس طرح جدید به ۲۰۰ گیگابایت محدود بوده و با 2.5 برابر قیمت بالاتر هر ماه ۲۵۰ هزار تومان تمام می‌شود. به گزارش zoomit ،همچنین در کشور کوچکِ استونی در اروپا تنها با ۷۷ هزار تومان در ماه می‌توان اینترنت ۲۵ مگابیتیِ نامحدود تهیه کرد و سرویس فیبر نوریِ ۱۰۰ مگابیتی بدونِ محدودیت دانلود هم تنها ۱۰۴ هزار تومان هزینه در بر خواهد داشت. حتی در کشوری مانند انگلستان با ۱۰ برابر درآمد سرانه‌ ایران نیز اینترنت ارزان‌تر و با محدودیت‌های بسیار کمتری قابل خریداری است. در مقامِ مقایسه‌ سرعت نیز حتی روی سرویس‌های ADSL و VDSL سرعت‌های کمتر از ۵ یا ۸ مگابیت اصولا منسوخ شده‌اند، در حالی که در طرح جدید ایرانی می‌توان سرعت‌های بسیار پایینِ ۵۱۲ کیلوبیتی و ۲ مگابیتی را هم مشاهده کرد.نکته‌ دیگر این است که بر خلاف گفته‌ معاون بررسی‌های فنی و صدور پروانه سازمان تنظیم مقررات درباره‌ طرح‌های مشابه در دنیا، تقریبا در تمام کشورهای دنیا محدودیت‌های حجمی که تحت نام "میزان مصرف منصفانه" شناخته می‌شد، از تعرفه‌ سرویس‌های ثابتِ اینترنتی برداشته شده و تنها سرویس‌های موبایلی و سرویس‌های ارزان قیمتِ ثابت با محدودیت‌های حجمی، آن هم با حجم‌های ۵۰ تا ۳۰۰ گیگابایت در ماه عرضه می‌شود.بحث دیگر هم تفکیک ترافیک داخلی و خارجی و تعیین محدودیت‌های کمتر برای ترافیک داخلی است. این کار فقط در کشور ما اتفاق افتاده و در هیچ کشور دیگری قابل مشاهده نیست. همچنین تعیین محدودیت حجمی ۱۰ گیگابایت در ماه تعجب برانگیز است، چرا که این حجم بر خلاف ادعای تهیه کنندگانش بسته به سرعت تنها ظرف یک روز و حتی چند ساعت به اتمام خواهد رسید و سنخیتی با الگوی مصرفِ بیشترکاربران ندارد و بیشتر شبیه جیره بندی حجم اینترنتی است.

  • mohammad firoozian